داستانهای علمی

برای این کار چند جغد در کلیسای بزرگ پاویا جمع کرد و چشم هایشان را بست و بعضی از جغد های بد شانس را علاوه بر بستن چشم ها گوش های انها را با چوب پنبه پر کرد .او جغد ها را رها کرد و نتایجی جالبی را به دست اورد.

او دید جغد هایی که که چشم هایشان بسته است بدون اینکه راهشان را گم کنند یا به جایی برخورد کنند حرکت خود را ادامه میدهند ولی جغد هایی که علاوه بر چشم ها گوش هایشان هم بسته بود بدون انکه مسیر را درست بروند به در و دیوار هم برخورد می کنند.

او از این مشاهده نتیجه گرفت که جغد ها راهشان را نه از طریق چشم ها بلکه از طریق ارسال امواج از طریق گوش ها و دریافت امواج فرستاده شده و دریافت ان دوباره تو سط گوش ها (امواج به اجسام برخورد می کند)راهش را تشخیص می دهند.