این زیردریایی ازسری زیردریایی های تهاجمی اتمی بوده که حامل موشکهای اتمی بالستیک قاره پیما می باشند .وبا کد  پروژه ی 941   شناخته می شوند . نام روسی این سری زیر دریایی ها آکولا  است ، اما ناتو آن را تایفون(Typhoon) نامید ، باید دانست که روسیه یک گونه  زیر دریایی های شکاری دارد که ناتو آنها را آکولا  می نامد که نباید با این زیر دریایی ها اشتباه گرفته شود.

موشکهای بالستیکی که این زیردریایی می تواند حمل کند به بیست عدد می رسد، نوع موشکهایی که زیردریایی حمل میکند با نام  RSM-52  یا  R- 39 که یک موشک سوخت جامد سه مرحله ای است با برد حدود 8300 کیلومتر و 10 سر جنگی اتمی مستقل که هر کدام به قدرت 100 کیلو تن ( 100000000 کیلو مواد منفجره تی ان تی ) می باشد این موشک ، در نزد ناتو با عنوان SSN-20  استرجن ( سگ ماهی ) نامیده می شود . گر چه  آزمایشهای موفقی برای پرتاب موشک SSN-30  بولاوا از این زیردریایی انجام شده و احتمالا از این موشک دراین زیردریایی ها استفاده شده  یا خواهد شد .

در آینده درباره ی این دو موشک مقالات جداگانه ای خواهیم خواند .

محل قرارگیری موشکها در قسمت جلوی بدنه به صورت عمودی و در دو ردیف است  .

 این زیردریایی دارای 22 عدد اژدر وموشک ضد زیردریایی و کشتی  می باشد که از چهار پرتاب کننده ی 630 میلیمتری (63 سانتی متری)  و دو پرتاب کننده ی 533 میلیمتری  (3/53 سانتی متری) قابلیت شلیک شدن دارند .

محل قرار گیری این پرتاب گر ها طبق معمول در قسمت جلویی زیر دریایی می باشد .

این زیر دریایی مجهز به موشک ضد هوایی سام 16 یا 18 (ایگلا) نیز می باشد.

مین ها :

این زیر دریایی توانایی رها سازی مین از دریچه های اژدرها را دارا می باشد و این برای قطعات دریایی دشمن می تواند خطرناک باشد .

سیستم پیشرانه :

این زیردریایی برای بدست آوردن نیروی حرکتی خود مجهز به دو رآکتور آب سنگین می باشد که هر کدام از  رآکتورها  آب را بخار کرده و این آب به سمت یک توربین هدایت شده و باعث به حرکت در آمدن آن می گردد و نیرویی برابر 50 هزار اسب بخار تولید می کند این نیرو توسط جعبه دنده های بسیار سنگین به یکی از دو پروانه عظیم زیردریایی منتقل می شود .

پیشرانه اضطراری:

علاوه بر موتورهای اصلی این زیردریایی دارای پیشرانه های اضطراری می باشد که متشکل از دو موتور دیزل عظیم که در مواردی که نتوان از سیستم اصلی استفاده کرد  از آن استفاده می شود .

ژنراتورهای برق :

با توجه به اینکه این زیردریایی می تواند تا 120 روز در زیر آب باقی بماند نمی تواند برق مورد نیاز خود را که بسیار هم زیاد است از طریق باطری  تأمین نماید وباطری ها معمولا جهت تأمین برق اضطراری به کار می روند برای همین باید برق را درخود  زیردریایی تولید کرد.در همین راستا زیردریایی تایفون دارای چهار توربوژنراتور می باشد که با بخار تولید شده در رآکتورها کار میکند که هر کدام انرژی در حدود 3200 کیلو وات تولید می کنند وبرق مورد نیاز زیردریایی را تأمین می کند .

سیستمهای جمع آوری داده ها ،ارتباطات و الکترونیک :

این بخش که ستون فقرات زیردریایی های جنگی به حساب می آید در این زیردریایی شامل موارد زیر می باشد.

1- دو عدد پیرابین که یکی متعلق به فرمانده و یکی متعلق به سایر خدمه می باشد.

2- مسافت سنج رادیویی که در قسمت جلویی زیر دریایی قرار دارد .

3 – سیتم سونار فعال وغیر فعال .(در این زمینه مطلب جداگانه ای خواهیم داشت ) . در زیر اتاق اژدرها قرار دارد .

4 -  رادار جستجوی اهداف سطحی زیر دریایی که در دوباند کار می کند .

5 – سیستم پشتیبانی الکترونیک وجنگ الکترونیک .

6- دریافت کننده های هشدار راداری .

7 – سیستمهای مسیر یاب .

8 – سیستم ارتباط ماهواره ای ، شرح جزییات هدف،جهت یابی ماهواره ای در عمق زیاد وزیر یخ .

طول

175متر

عرض

23متر

سطح شناوری

12 متر

وزن

روی آب :23،200  -26،000 تن

زیر آب : 33،800 -48،000 تن

قدرت و انرژی

- دو عدد رآکتور هسته ای آب سنگین از نوع OK- 650 باتوان هر کدام190 مگا وات

- دو عدد توربین 37 مگا واتی

- سیتم جعبه دنده و انتقال قدرت

پرسنل

تا 163نفر ( بیش از 50 افسر)

تسلیحات

- موشک سام 16یا 18 (ایگلا)

- موشک ضد کشتی  RPK-7 Vodopad     

- اژدر تیپ 65 روسی

- اژدر تیپ53 روسی

- کروز دریایی  RPK-2 Viyuga

- موشک زیر آبی اشکوال

- موشک اتمی (SSN-20  )

- موشک اتمی (SSN-30  )

سرعت

در سطح آب : 12 مایل دریایی

در زیر سطح: 27 مایل دریایی

حد اکثر عمق

400 متر